"W stanicy" [In the stanitsa] - a Cossack "Pan Tadeusz" : Mickiewicz's structure of customs description as a model for Łobodowski

Autorka artykułu prezentuje drugą część trylogii Łobodowskiego, "W stanicy", w kontekście "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza, koncentrując się na opisie obyczajów. Od przełomu wieków XIX i XX stypizowane doświadczenie społeczne ustępuje miejsca prawdzie egzystencjalnej, wiedza dotycząca coraz lepiej wyodrębnionych środowisk, z którymi pisarze się identyfikują, służy tworzeniu indywidualnych światów i koncepcji artystycznych. W tę tendencję wyraźnie wpisuje się Józef Łobodowski. "Pan Tadeusz" stanowił literacki rezerwuar obyczajowości, która odchodziła w zapomnienie, opisywał typ relacji rodzinnych, który się przeżył. Trylogia Łobodowskiego stanowi kolejne ogniwo tego pożegnania z dotychczasowym ładem. Najważniejszym wymiarem prezentowanych w obu utworach obyczajów jest wpisanie ich w pewien odwieczny rytuał tradycji.

The author of the article presents the second part of Łobodowski's trilogy "W stanicy" [In the stanitsa] in the context of "Pan Tadeusz" by Adam Mickiewicz, focusing on the description of customs. From the turn of the 19th and 20th centuries, typified social experience is giving way to existential truth, and knowledge about the increasingly better distinguished environments which writers identify with, serves to create individual worlds and artistic concepts. Józef Łobodowski clearly follows this trend. "Pan Tadeusz" was a literary reservoir of obsolete customs, it described the type of family relationships belonging to the past. Łobodowski's trilogy is another link in this farewell to the current order. The most important dimension of the customs presented in both works is placing them in a certain perennial ritual of tradition.