„Przykro mi, że nie jest mi przykro” – Analiza pragma-stylistyczna wybranych anglojęzycznych filmów z przeprosinami w serwisie YouTube

Celem niniejszej pracy było zbadanie, w jaki sposób popularni YouTuberzy przepraszają swoich fanów w formie filmu z przeprosinami. Wszystkie językowe i poza-językowe elementy, z których składały się przeprosiny zostały poddane analizie, razem z wszystkimi multimedialnymi aspektami, które oferuje format filmu w serwisie YouTube. Głównym założeniem pracy było przekonanie się, czy wybrane filmy z przeprosinami mogą zostać uznane za szczere i autentyczne, a więc przekonujące, czy jako wymijające i sztuczne. Część analizy została poświęcona zidentyfikowaniu prób manipulacji osobą odbiorcy, które mogą przejawiać się zarówno w formie językowej i poza-językowej filmu, jak również w jego multimedialnych i multimodalnych elementach tworzących całościowy multimedialny efekt. Rozdział pierwszy prezentuje zarys Teorii Aktów Mowy (Austin, 1962; Searle, 1969, 1979), w ramach której przeprowadzona została analiza językowa filmów, razem z konceptami mikro- i makro-aktów mowy oraz sekwencji aktów mowy (speech act sets) (Cap, 2010; van Dijk, 1980, 1981), ze szczególnym naciskiem położonym na akt przeprosin (speech act of apology) i spełnienie jego warunków szczęśliwości/fortunności (felicity conditions) (Blum-Kulka and Olshtain, 1984; Válková, 2013). Rozdział drugi przedstawia zjawisko manipulacji w kontekście serwisu YouTube, uwzględniając koncept manipulacji językowej (Akopova, 2013; Al-Hindawi and Kamil, 2017; Kowalewska-Dąbrowska, 2007), związanej z pojęciami wpływu i władzy (van Dijk, 1996, 2006). Rozdział ten porusza również temat multimodalnych aspektów manipulacji odnoszących się do formatu filmu na YouTubie (Chrzanowska-Kluczewska, 2019; Kress, 2010). Trzeci i ostatni rozdział został poświęcony analizie trzech wybranych filmów z przeprosinami, których autorami są następujący twórcy: Logan Paul, Felix Kjellberg oraz Jeffree Star (wszystkie filmy powstały w 2017). Analiza wykazała, iż wybrane przykłady filmów zostały skonstruowane zgodnie z konwencjonalnymi zasadami przyjętymi dla szczęśliwego (felicitous) wykonania aktu przeprosin, jednakże niemożliwe jest jednoznaczne stwierdzenie czy ten akt rzeczywiście w pełni spełnia wymogi szczęśliwości dla przeprosin. Jest to związane z brakiem możliwości potwierdzenia lub zaprzeczenia czy osoba przepraszająca posiada odpowiednie myśli i uczucia wymagane do szczęśliwego/fortunnego wykonania aktu przeprosin.

The aim of this thesis was to investigate how popular YouTube creators apologise to their audience in the form of an apology video. All the linguistic and non-linguistic elements that were used for constructing the apology were analysed, together with all the multimodal aspects that a YouTube video format offers. The main focus of the study was whether the apologies could be classified as genuine and sincere, and therefore convincing, or rather as deflecting and artificial. Correspondingly, a part of the analysis was devoted to detecting any attempts at viewer manipulation that could be realised via linguistic and non-linguistic means, taking under consideration the overall multimodal and multimedial effect that all of the multimodal elements of the video can create. Chapter One presents an overview of the Speech Act Theory (Austin, 1962; Searle, 1969, 1979) that was used as a framework for the linguistic analysis, together with the concepts of micro- and macro-speech acts and speech act sets (Cap, 2010; van Dijk, 1980, 1981), with the special emphasis put on the speech act of apology and fulfilment of its felicity conditions (Blum-Kulka and Olshtain, 1984; Válková, 2013). Chapter Two was committed to the notion of manipulation in the context of YouTube which includes the concept of linguistic manipulation (Akopova, 2013; Al-Hindawi and Kamil, 2017; Kowalewska-Dąbrowska, 2007), closely connected with the notions of influence and power (van Dijk, 1996, 2006). This chapter also discussed the multimodal aspects of manipulation (Chrzanowska-Kluczewska, 2019; Kress, 2010) relevant to the YouTube video format. The last chapter, Chapter Three, presented the analysis of the three selected apology videos: Logan Paul’s, Felix Kjellberg’s and Jeffree Star’s (all produced in 2017). The analysis has proved that in the selected examples YouTubers follow the conventional set of rules for a felicitous act of apologising, however, it is impossible to determine whether the act is truly felicitous or not. This is connected to the inability to confirm or deny whether the person apologising cherishes the appropriate thoughts and feelings required for a sincere apology.