Pamięć i polityka zagraniczna: dyskursywne konstrukcje Rosji w Polsce i Niemczech

W chwili, gdy zdaje się zmniejszać wpływ pamięci o II wojnie światowej na politykę w Niemczech, w Polsce odczuwa się odrodzenie tego wpływu. Instytucjonalizacja pamięci w kluczowych muzeach odzwierciedla tę tendencję: o ile Muzeum Niemiecko-Rosyjskie przedstawia racjonalne podejście do przeszłości, Muzeum Powstania Warszawskiego wykorzystuje ujęcie mityczno-emocjonalne. Ta praca skupi się w szczególności na dyskursywnej dekonstrukcji głównych narracji pamięci na temat roli Rosji w II wojnie światowej. Końcowa analiza uwzględnia stopień, do jakiego tę instytucjonalizację przeszłości wykorzystuje się w przedstawieniu współczesnej polityki zagranicznej wobec Rosji. Słabnący reżim pamięci w Niemczech oraz narastanie ujęcia historycznego w Polsce uwarunkowane są nie instytucjonalizacją pamięci, a intencjami elit politycznych.

Just as the memories of World War II seem to reduce their hold over German politics, there is a sense of revival occurring in Poland. The institutionalisation of memory in key museums seems to reflect this trend, as the German-Russian Museum provides a rational approach to the past while the Warsaw Rising Museum employs an emotional and mythic frame. In particular this research will provide a discursive deconstruction of the main memory narratives on the role of Russia in World War II. The final analysis will consider to what extent this institutionalization of the past is used to frame current foreign policy with Russia. Ultimately the waning memory regime in Germany and the rise of historical framing in Poland are not conditioned by the institutionalisation of memory, but the intentions of political elites.