Spatial-numerical association of response codes (SNARC) effect and temporal stability of finger counting. Behavioral and self-report study.

Związki liczb i przestrzeni były rozważane już od starożytności, a obecnie są przedmiotem intensywnych badań w eksperymentalnej psychologii poznania matematycznego. Przykładem takiego związku jest odkryty przez Dehaene’a i wsp. w 1993 roku efekt SNARC. Podejmując szybkie decyzje na temat liczb (parzysta lub nieparzysta) osoby badane reagują szybciej lewą ręką na małe liczby, a prawą na duże. Jedno z wyjaśnień efektu, zaproponowane przez Fischera w 2008 r., odwołuje się do ucieleśnionego poznania, wiążąc siłę efektu SNARC z nawykami liczenia na palcach (osoby rozpoczynające liczenie od lewej ręki przejawiają silniejszy efekt SNARC, niż te zaczynające od prawej). Dotąd, w badaniach pomijano problem stabilności nawyków liczenia na palcach w czasie. Niniejsze badanie miało trzy cele. Pierwszym była replikacja efektu SNARC. Drugim, replikacja wyników badania Fischera. Trzecim, sprawdzenie, czy osoby deklarujące stabilne w czasie preferencje w zakresie liczenia na palcach, przejawiają silniejszy efekt SNARC, niż osoby deklarujące brak stabilności. Badanie zostało prerejestrowane na portalu AsPredicted.org i przeprowadzono je w całości online za pomocą platformy Gorilla.sc. Procedura obejmowała część behawioralną: zadanie oceny parzystości oraz samoopisową: kwestionariusz nawyków liczenia na palcach oraz Edynburski kwestionariusz ręczności. Po wykluczeniu 3 osób przeanalizowano dane 101 osób w wieku od 18 do 35 lat. Przeprowadzone analizy ujawniły efekt SNARC na poziomie grupy (udana replikacja badania Dehaene’a i wsp., 1993), jednak nie wykazały zależności siły efektu SNARC od ręki rozpoczynającej liczenie na palcach (nieudana replikacja badania Fischera). Analizy nie ujawniły również istotnych statystycznie różnic w sile efektu SNARC u osób deklarujących stabilne i niestabilne nawyki rozpoczynania liczenia na palcach. W dyskusji wskazano brak spójności wyników z koncepcją ucieleśnionego poznania, mimo że efekt SNARC był dotąd jednym z kluczowych zjawisk badanych w zakresie ucieleśnienia matematyki.

Since the most ancient times, associations of numbers and space have been discussed. Today, they are the topic of intensive studies within experimental psychology of mathematical cognition. Dehaene et al. in 1993 found the SNARC effect: in the parity judgment task, participants respond to small magnitude numbers faster with their left hand and to large magnitude numbers faster with their right hand. Although the original explanation of this phenomenon refers to the direction of reading, in 2008, Fischer proposed that bodily activity, i.e., finger counting, shapes spatial-numerical associations. Interestingly, he found that left-starters reveal a stronger SNARC effect than right-starters. On the other hand, a link between the temporal stability of finger counting and the SNARC effect has never been investigated. This study had three purposes. The first one was to replicate the SNARC effect. The second one was to replicate Fischer's results. The final one was to test whether individuals who self-reported their finger counting habits temporally stable reveal a stronger SNARC effect. The study was preregistered (on AsPredicted.org) and conducted online (on Gorilla software). More than 100 individuals participated in the procedure consisting of the parity judgement task and finger counting habits questionnaire (the handedness was also measured). Performed analyses revealed the SNARC effect at the group level (successful replication of Dehaene et al.'s study). On the other hand, the analyses did not reveal the association between the SNARC effect and finger counting habits, neither in terms of starting hand (unsuccessful replication of Fischer's study) nor the stability of habits in time. Despite the fact that the SNARC effect constitutes one of the crucial phenomena of interest among theorists of embodiment, the current study results seem to be inconsistent with the idea that mathematical cognition is shaped by bodily activity.