Morfometria czaszki wilka (Canis lupus) w Eurazji

Wilk szary (Canis lupus) jest jednym z najlepiej poznanych i opisanych psowatych. Jednakże, nie ma zbyt wielu prac, które pozwoliłyby na porównanie morfometrii czaszki wilka na tak szeroką skalę. Dwoma głównymi hipotezami było to, że wilki z północnych szerokości geograficznych mają większe czaszki niż osobniki z południa, oraz że istnieją różnice w morfometrii czaszki pomiędzy płciami. Pomiarów czaszki dokonano w latach 90 – tych w różnych krajach Eurazji. W sumie, zmierzono 1 056 czaszek pochodzących z 13 państw pogrupowanych w 10 regionów. Oba założenia zostały potwierdzone, ponieważ istnieją statystycznie istotne różnice w wymiarach czaszki wilka, zarówno pomiędzy regionami (p < 0.001) jak i płciami (p < 0.001). Dodatkowo, analiza głównych składowych (PCA) wykazała, że pomiarami które najlepiej opisują czaszkę wilka są: długość kondylobazalna czaszki, szerokość jarzmowa, szerokość pomiędzy górnymi łamaczami, długość neurocranium, minimalna szerokość czaszki i maksymalna szerokość czołowa. Osobniki ze Skandynawii i północnych partii byłego ZSRR posiadały większe czaszki niż wilki z krajów Śródziemnomorskich, Kaukazu, Półwyspu Arabskiego i Dalekiego Wschodu. Indeks dymorfizmu płciowego – indeks Storer’a, tak samo jak ogólne modele liniowe (GLM) potwierdził, że istnieją różnice pomiędzy płciami i samce wilków mają większe czaszki od samic. Różnice pomiędzy regionami występowania najprawdopodobniej wynikają z przystosowania do diety, która jest bardzo zróżnicowana, od łosi i jeleni w północnych szerokościach geograficznych po sarny i antylopy na południu. Z kolei, różnice pomiędzy płciami mogą wynikać z nierównego podziału zadań pomiędzy samcami i samicami w kwestii zdobywania pokarmu.

Grey wolf (Canis lupus) is one of the best known and described Canids. However, there are not many studies which would allow comparison of wolves’ cranial morphometry on such a large scale. Two major hypotheses were that wolves from northern latitudes have larger skulls than individuals from southern latitudes and that there are differences in skull size between sexes. Craniometrical measurements were taken in the 90s, in different countries of Eurasia. In total, 1,056 skulls were measured from 13 countries grouped into 10 regions. Both assumptions were confirmed, as there are statistically significant differences in wolves’ skull measurements between regions (p < 0.001) and sexes (p < 0.001). Additionally, principal component analysis (PCA) revealed that measurements that best describe the skull were: condylobasal length, zygomatic breadth, breadth between upper carnassials, neurocranium length, minimum breadth of skull and maximum frontal breadth. Individuals from Scandinavia and northern parts of former USSR had larger skulls than wolves from Mediterranean countries, Caucasus, Arabian Peninsula and Far East. The index of sexual dimorphism – Storer’s index as well as the general linear models (GLM statistics) confirmed that there are differences between the sexes and males had larger skulls than females. Differences between regions are most likely an adaptation to diet which varies widely form moose and red deers in north latitudes to roe deers and blackbucks in south. In turn, the differences between sexes may arise from the unequal distribution of tasks between males and females in terms of foraging.