Overromanticize the Reality Principle. About Fantasy in Juliusz Słowacki’s ‘Fantazy’ and Alfred de Musset’s ‘Fantasio’

Celem niniejszej pracy jest przedstawienie funkcji fantazji w „Fantazym” Juliusza Słowackiego i „Fantazju” Alfreda de Musseta. Problematyka funkcjonowania fantazji w dramatach romantyków zakładała przedstawienie kondycji Słowackiego i Musseta, jako artystów pogrążonych w literackim i światopoglądowym kryzysie. Praca próbuje odsłonić charakterystyczną dla pokolenia Słowackiego i Musseta ambiwalencję postawy romantycznej: między akceptacją a negacją stylu romantycznego.Analiza dramatów została przeprowadzona w trzech rozdziałach. Każdy z nich jest próbą naświetlenia pojęcia fantazji w dramatach według innej metody badawczej. Pierwszy rozdział wykorzystuje badania antropologiczne dotyczące postaci błazna w kulturze. Drugi porusza problemy z obszaru badań nad ironią romantyczną dotyczących szczególnie poetyki dzieła literackiego i pojęcia autoreferencyjności. Trzeci rozdział rozpatruje teorię „lęku przed wpływem” Harolda Blooma, szczególnie zaś roli fantazji w procesie konstruowania „silnej podmiotowości” poety romantycznego.Niniejsza praca jest propozycją poszerzenia definicji kryzysu romantycznego, który występuje w licznych badaniach naukowych poświęconych problematyce romantyzmu, jako początku nowoczesności. Jest także odpowiedzią na niedobór prac dotyczących dramaturgii Alfreda de Musseta w polskich badaniach nad epoką romantyzmu.

The purpose of this essay is to present the function of fantasy in Juliusz Słowacki’s ‘Fantazy’ and Alfred de Musset’s ‘Fantasio’. This issue of the functioning of fantasy in romantic dramas implied presentation of Słowacki’s and Musset’s condition, as artists plunged into literary and worldview crisis. This essay is trying to reveal the characteristic of the generation of Słowacki and Musset ambivalence of romantic attitude: between acceptance and denial of romantic style.Analysis of dramas was conducted in three chapters. Each of them is an attempt to expose fantasy by another research method. The first chapter uses anthropological study of a jester in culture. The second one tackles the problems of self-reference in drama, which occurs in the area of the romantic irony studies. The third chapter examines the theory of ‘anxiety of influence’ by Harold Bloom and especially the role of the fantasy in the process of constructing a romantic poet’s "strong subjectivity".This essay is a proposal to extend the definition of a romantic crisis that occurs in a number of research studies of romance as the beginning of modernity. It is also a response to the lack of works devoted to dramas by Alfred de Musset in Polish studies of the Romanticism.