Chronotype and quality of life and life satisfaction in adults with ADHD

Celem niniejszej pracy było zbadanie wpływu chronotypu oraz amplitudy rytmudobowego na satysfakcję z życia i jakość życia u dorosłych z ADHD oraz podejrzeniem ADHD. Przeprowadzono badanie na grupie 150 osób, z czego 36% miało zdiagnozowane ADHD, a 26% podejrzewało u siebie ADHD. Uczestnicy wypełnili Kwestionariusz Chronotypu 2.0, Skalę Satysfakcji z Życia (SWLS) oraz kwestionariusz SF-36 oceniający jakość życia. Wyniki wykazały, że osoby z ADHD częściej charakteryzowały się wieczornym chronotypem niż osoby z grupy kontrolnej. Ponadto, osoby z ADHD miały niższą satysfakcjęz życia i niższą jakość życia w porównaniu do osób bez ADHD. Stwierdzono również, że wieczorny chronotyp negatywnie wpływa na satysfakcję z życia oraz jakość życia w grupie osób z podejrzeniem ADHD. Wyniki sugerują, że dostosowanie harmonogramu codziennych aktywności do indywidualnych preferencji czasowych może poprawić jakość życia osób z ADHD.

The aim of this study was to investigate the impact of chronotype and circadianrhythm amplitude on life satisfaction and quality of life in adults with ADHD and suspected ADHD. The study involved 150 participants, with 36% having a confirmed ADHD diagnosis and 26% suspecting they had ADHD. Participants completed the Chronotype Questionnaire 2.0, the Satisfaction with Life Scale (SWLS), and the SF-36 Quality of Life Questionnaire.The results showed that individuals with ADHD were more likely to exhibit an evening chronotype compared to the control group. Additionally, those with ADHD reported lower life satisfaction and quality of life compared to those without ADHD. The study also found that the evening chronotype negatively affected life satisfaction and quality of life in individuals with suspected ADHD. The findings suggest that adjusting daily activity schedules to align with individual time preferences may improve the quality of life for individuals with ADHD.