Beyond the space of everyday experience. Women's „sanatorium” literature after 1989

Praca omawia strategie narracyjno-gatunkowe obecne w wybranej literaturze sanatoryjne napisane przez kobiety po roku 1989. Badania zostały podzielone na trzy autonomiczne części, niemniej stale wplecione w nadrzędną dla całej pracy chęć przyjrzenia się współczesnym realizacjom toposu sanatoryjnego ze szczególnym ukierunkowaniem na przedstawianą w powieściach przestrzeń w jej doświadczeniowym, performatywnym, afektywnym i kulturowym wymiarze. Rozdział pierwszy zatytułowany "Próba przekroju. Kobiece narracje sanatoryjne w najnowszej literaturze polskiej" stanowi analizę dwóch powieści: "Sanatorium" (2005) Małgorzaty Saramonowicz oraz "Diablicy" (2018) Emilii Walczak. W drugiej części pt. "Nieobecne, nieopowiedziane. O Empuzjonie Olgi Tokarczuk" autorka skupia się na analizie pierwszej po noblowskiej powieści pisarki wydanej w 2022 roku. Trzeci rozdział pracy pt. "Literacka topo/pato/grafia. Zdrój Barbary Klickiej jako narracja infirmeryjna" - został poświęcona powieści Barbary Klickiej "Zdrój" (2018) jako narracji reprezentatywnej dla zaproponowanej przez autorkę pracy przestrzennej kategorii topopatografii.

The work discusses the narrative and genre strategies present in selected sanatorium literature written by women after 1989. The research is divided into three autonomous parts, nevertheless constantly woven into the overarching desire of the entire work to look at contemporary realizations of the sanatorium topos with a particular focus on the space depicted in the novels in their experiential, performative, affective and cultural dimensions. The first chapter, entitled "A cross-sectional sample. Women's sanatorium narratives in recent Polish literature", is an analysis of two novels: "Sanatorium" (2005) by Malgorzata Saramonowicz and "Diablica" (2018) by Emilia Walczak. In the second part titled "Absent, untold. About Olga Tokarczuk's Empuzjon", the author focuses on the analysis of the writer's first post-Nobel novel, published in 2022. The third chapter of the work titled "Literary topo/pato/graphy. Barbara Klicka's Zdrój as an infirmary narrative" - was devoted to Barbara Klicka's novel "Zdrój" (2018) as a narrative representative of the spatial category of topopatography proposed by the author of the work.