Criminal and political reasons for protecting religious feelings in Polish Crimnal Code

Wyznaczenie sobie przez państwo celu stworzenia przestrzeni ochrony społecznej religijności np. jako ważnego czynnika integrującego społeczeństwo, kształtującego postawy obywatelskie i pomocnego we wczesnym zapobieganiu przestępczości nie jest sprzeczne z zasadami państwa świeckiego pod warunkiem równego traktowania osób niewierzących. Ustawodawca w państwie demokratycznym musi odwoływać się do wewnętrznych uwarunkowań, w skład których wchodzą historyczne doświadczenia danego społeczeństwa, dominujące w nim poglądy, zajmowane społeczne postawy, a także tradycja prawodawstwa i szereg innych czynników. Świeckość nie musi więc oznaczać konieczności wyzbycia się przez religię swoich immanentnych prerogatyw lub scedowania ich na instytucje państwa, a prawo nie może wymusić na ludziach redukcji rdzenia ich osobowości do materii, gdy istotną rolę w jej kształtowaniu odgrywa religia jako fundamentalna odpowiedź na pytania wypływające z potencjalności bytu człowieka i jego potrzeby transcendencji. Prawo karne systemowo złączone z całym porządkiem prawnym danego państwa w przypadku Polski nie może ignorować godności, której rdzenia dotyka wolność przyjmowania i przeżywania religii.W prowadzonej polemice z wyrażanymi w doktrynie prawa karnego poglądami kwestionującymi zasadność kryminalizacji przestępstwa obrazy uczuć religijnych starałem się wykazać, że normatywna konstrukcja art. 196 k.k. doskonale broni się w realiach polskiego systemu prawa, który nie ma możliwości wyzwolenia się od swoich filozoficzno – kulturowych uwarunkowań.

It is not contradictory and against the secularity for the state to set an area for protection of social religiousness being an important factor that integrates the society and creates civil attitudes. These are helpful in early preventing criminality on condition that agnostic and irreligious people are treated equally. The legislative in a democratic state has to refer to internal conditions including historical experiences of the given society, views dominating within the society, social attitudes and legal tradition as well as many other factors. Secularity does not have to mean a necessity to get rid by religion its immanent prerogatives or to cede them to the institution of the state. The law cannot compel people to reduce the essence of their personalities to materialism. All this because religion plays an essential role as a fundamental answer to the questions that come from potentiality of human existence and his/her need of transcendence. Criminal law connected by system with the legal order in a given state cannot, in a case of Poland, ignore dignity whose essence touches a freedom of adopting and experiencing religion.In my polemics on the view that the necessity of penalizing of offending religious feelings should be questioned, I tried to demonstrate that a normative construction of the article no. 196 of the Criminal Code perfectly defends itself in the realities of the Polish legal system. This legal system cannot liberate itself from its philosophical and cultural conditions.