Jagiellonian University Repository

Polski teatr przemiany

pcg.skipToMenu

Polski teatr przemiany

Show full item record

dc.contributor.author Kosiński, Dariusz [SAP11015624] pl
dc.date.accessioned 2019-01-29T16:38:24Z
dc.date.available 2019-01-29T16:38:24Z
dc.date.issued 2007 pl
dc.identifier.isbn 978-83-923635-3-8 pl
dc.identifier.uri https://ruj.uj.edu.pl/xmlui/handle/item/67012
dc.language pol pl
dc.rights Dodaję tylko opis bibliograficzny *
dc.rights.uri *
dc.title Polski teatr przemiany pl
dc.title.alternative Polish theater of change pl
dc.type Book pl
dc.pubinfo Wrocław : Instytut im. Jerzego Grotowskiego pl
dc.description.physical 525, [1] pl
dc.description.additional Zawiera ankietę: referat wygłoszony przez Mieczysława Limanowskiego na XIII Konferencji Oświatowej poświęconej zagadnieniu kultury wiejskiej w Polsce, dn. 10-12 stycznia 1930 r., Łowicz pl
dc.identifier.weblink http://www.grotowski.net/sites/default/files/content/mediateka/text/dariuszkosinski-polskiteatrprzemiany.pdf pl
dc.abstract.pl Autor sytuuje idee teatru i praktyki twórcze Mickiewicza, Słowackiego, Wyspiańskiego, Osterwy i Limanowskiego oraz Grotowskiego we wspólnej dziedzinie, którą nazywa "polskim teatrem przemiany". W następujący sposób opisuje wyróżnioną przez siebie tradycję: "Sądzę, że za żywotnością "polskiego teatru przemiany" stoi (…) niezwykle ścisłe połączenie sztuki i religii, sprawiające, że działalność "artystyczna" staje się tu rodzajem praktyki duchowej, a "duchowość" przejawia się przede wszystkim w działaniu i dążeniu do doświadczenia numinotycznego. "Duchowe" i "artystyczne" tworzą dynamiczną równowagę, wzajemnie przekształcając się w taki sposób, że mówienie o religii jest nieporozumieniem, a mówienie tylko o sztuce pomniejszającym zawężeniem". W innym miejscu podkreśla, iż "cechą charakterystyczną dla tej tradycji jest właśnie konsekwentnie zachowywane nastawienie pragmatyczne, niemal empiryczne, przejawiające się w tym, że przestrzenią realizacji poszczególnych projektów jest doświadczenie, a nie wiara, zaś podstawowe narzędzie to czynienie, a nie wyznawanie. Jest to przede wszystkim tradycja performatywna, w tym sensie, że nie przyjmuje ona niczego z góry, ale chce wszystko, łącznie z najwyższymi doznaniami i najpełniejszą transformacją, zdobyć poprzez działania o charakterze metacodziennym, do których często dopuszczani są świadkowie. Ze względu na tę metacodzienność działań i ich otwarty charakter jest to więc zjawisko teatralne". pl
dc.subject.pl polski teatr przemiany pl
dc.subject.pl Adam Mickiewicz pl
dc.subject.pl Juliusz Słowacki pl
dc.subject.pl Stanisław Wyspiański pl
dc.subject.pl Juliusz Osterwa pl
dc.subject.pl Mieczysław Limanowski pl
dc.subject.pl Jerzy Grotowski pl
dc.subject.en Polish theater of change pl
dc.subject.en Adam Mickiewicz pl
dc.subject.en Juliusz Słowacki pl
dc.subject.en Stanisław Wyspiański pl
dc.subject.en Juliusz Osterwa pl
dc.subject.en Mieczysław Limanowski pl
dc.subject.en Jerzy Grotowski pl
dc.description.series Ścieżka Teatru i Kultury pl
dc.description.publication 31 pl
dc.date.accession 2018-12-18 pl
dc.affiliation Wydział Polonistyki : Katedra Performatyki pl
dc.subtype Monography pl
dc.rights.original OTHER; inne; ostateczna wersja wydawcy; w momencie opublikowania; 0 pl
dc.identifier.project ROD UJ / O pl


Files in this item

Files Size Format View

There are no files associated with this item.

This item appears in the following Collection(s)