Jagiellonian University Repository

Językowe środki wyrażania ekspresji w dialekcie libańskim

pcg.skipToMenu

Językowe środki wyrażania ekspresji w dialekcie libańskim

Show full item record

dc.contributor.advisor Górska, Elżbieta [SAP11009695] pl
dc.contributor.author Turek, Joanna pl
dc.date.accessioned 2020-07-26T21:54:47Z
dc.date.available 2020-07-26T21:54:47Z
dc.date.submitted 2016-07-01 pl
dc.identifier.uri https://ruj.uj.edu.pl/xmlui/handle/item/211586
dc.language pol pl
dc.title Językowe środki wyrażania ekspresji w dialekcie libańskim pl
dc.title.alternative Linguistic means of expresing emphasis in Lebanese Arabic pl
dc.type master pl
dc.abstract.pl Celem niniejszej pracy dyplomowej jest próba opisania i sklasyfikowania językowych środków wyrażania ekspresji w libańskim dialekcie języka arabskiego. Aby określić tego rodzaju sposoby wyrażania emfazy w konieczna jest pragmalingwistyczna analiza tekstów na poziomie leksyki, morfologii, składni oraz stylistyki. Metoda badawcza polega na wyodrębnieniu, ustaleniu, opisaniu oraz przedstawieniu zestawienia wybranych środków intensyfikacji treści charakterystycznych dla dialektu libańskiego.Przedmiotem badań pracy magisterskiej pod tytułem „Językowe środki wyrażania ekspresji w dialekcie libańskim” są współczesne teksty poetyckie i prozatorskie, napisane w dialekcie libańskim. Ponieważ dialekty arabskie charakteryzują się dynamicznym procesem zmian zachodzących w ich strukturze, wybór korpusu tekstów opartego na tekstach pisanych determinowany jest pewnego rodzaju stabilizacją form, zaświadczonych w tekstach. Szczególna sytuacja dialektu libańskiego, który, między innymi dzięki aktywności intelektualistów związanych z takimi prądami myślowymi, jak fenicjanizm czy nacjonalizm językowy, doczekał się dość obszernego zasobu tekstów literackich, pozwala na przeprowadzenie tego rodzaju badania. W niniejszej pracy magisterskiej zostają wyodrębnione leksykalne i morfologiczne (paronomazja, partykuły: yā, (yā) tarā /(yā) turā, interiekcje: ‘allawā(h), ḥēž(a), (yā) rayt, (yā) wayl, zdrobnienia, zaimki) oraz składniowe (accusativus absolutus, zaimek osobowy w funkcji przydawki rzeczownej, nominativus pendens, konstrukcje podziwu i zdumienia) oraz stylistyczne (przerzutnia) wykładniki intensyfikacji treści.Dialekt libański, podobnie jak arabski język literacki, dysponuje znacznie szerszym zasobem środków wyrażania ekspresji niż język polski czy inne języki indoeuropejskie. W tej odmianie języka arabskiego zachowało się, z niewielkimi zmianami, wiele konstrukcji charakterystycznych również dla MSA (Modern Standard Arabic).Ta odmiana języka arabskiego charakteryzuje się licznymi interiekcjami, których znaczenie może być bardziej precyzyjne lub szersze niż w języku literackim. Sposoby wyrażania ekspresji, takie, jak ekstrapozycja znajdują w dialekcie rzadsze zastosowanie, ze względu na zmianę szyku nienacechowanego z V – S – O na S – V – O. W przypadku tłumaczenia na język polski powtórzenia, zarówno na poziomie morfologicznym i leksykalnym, znajdują ekwiwalentne konstrukcje, lecz przeważnie w przypadku prozy czy tekstów sakralnych, rzadziej w prozie. Często intensyfikacji danej treści służy użycie więcej niż jednego środka wyrażania ekspresji. Środkom stylistycznym takim, jak przerzutnia towarzyszy często paronomazja.W porównaniu z językiem arabskim – zarówno literackim, jak i jego terytorialną odmianą, jaką jest dialekt libański – język polski dysponuje mniej licznymi wykładnikami emfazy. Różnica ta wynika z rozbieżności typologicznych i strukturalnych między tymi językami. Niniejsza praca magisterska może stanowić przyczynek do dalszych badań kontrastywnych poświęconych analizie zasobności arabskiego języka literackiego i jego poszczególnych dialektów pod kątem zasobności w środki intensyfikacji treści. pl
dc.abstract.en A purpose of this thesis is to describe and classify linguistic means of expressing emphasis used in contemporary Lebanese Arabic. The research method needed to specify, enlist and finally descript features of this vernacular variety of Arabic language is a pragmatic analysis of the text on the levels of vocabulary, morphology, syntax and stylistics. The subject of the M.A. entitled ‘Linguistic means of expressing emphasis in Lebanese Arabic’ is contemporary poetry and prose, including poems and texts of popular songs written in Lebanese dialect. Due to the fact that territorial varieties of Modern Standard Arabic are unceasingly undergoing various changes, the choice of written corpus is determined by stabilization of the forms appearing in this kind of texts. Unique case of the Lebanese dialect that became a language of poetic and prosaic works due to the activity of intellectuals represented such literary and philosophical mainstreams as Phoenicianism and linguistic nationalism enables this kind of research.In this thesis linguistic means of intensification of the content are divided into three categories: 1.Lexical and morphological means of expressing emphasis: paronomasia, emphatic particles yā, (yā) tarā /(yā) turā, interjections: ‘allawā(h), ḥēž(a), (yā) rayt, (yā) wayl, diminutives and emphatic function of the pronoun kam;2.Emphatic structures in the syntax: the absolute object, personal pronoun used as a grammatical modifier, the stylistic inversion traditionally known as qaṭa‘, the verbs of wonder;3.Stylistic means of expressing intensification of the content: the enjambment The Lebanese Arabic, as well as Modern Standard Arabic, disposes of more linguistic means of expressing the emphasis in comparison with Polish on other Indo-European languages. The Lebanese vernacular preserved a wide variety of this kind of features present also in Standard Arabic.The characteristic feature of this dialect is its affluence of emphatic particles and interjections, which trace back to Modern Standard Arabic, thou they are not always present in the Classical Arabic. In comparison with the literary language their semantic fields could be more specified or wider. Due to the differences between those varieties of Arabic, some means of expressing emphasis, such as qaṭa‘ (inversion of the word order in the sentence from verb – subject – object to subject – verb – object) are not as popular as in the MSA, because the unmarked word order in the most of Arabic dialect is already S – V – O. In case of translating the poems from Lebanese dialect to Polish the structural equivalents of emphatic structures like paronomasia on the level of syntax and vocabulary can be found. What is more, most of emphatic structures employed in the Lebanese translation of The New Testament correspond with those used in the Polish translation of this holy text. As far as the prose is concerned, the similarities are far more reduced.In comparison with Arabic language – both Modern Standard Arabic and its Lebanese variety, the quantity of emphatic structures in Polish is much smaller. This dissimilarity is caused by typological and structural differences between these languages. The present M.A. could become a first step in the field of contrastive analysis of Modern Standard Arabic and its dialects in terms of their affluence of the means of expressing emphasis. pl
dc.subject.pl językowe sposoby wyrażania ekspresji, leksyka, morfologia, składnia, dialekt libański, środki intensyfikacji treści pl
dc.subject.en linguistic means of expressing emphasis, morphology, syntax, vocabulary, Lebanese Arabic pl
dc.contributor.reviewer Płonka, Arkadiusz [SAP11116572] pl
dc.contributor.reviewer Górska, Elżbieta [SAP11009695] pl
dc.affiliation Wydział Filologiczny pl
dc.identifier.project APD / O pl
dc.identifier.apd diploma-105210-148644 pl
dc.contributor.departmentbycode UJK/WF6 pl
dc.area obszar nauk humanistycznych pl
dc.fieldofstudy filologia orientalna - arabistyka pl


Files in this item

Files Size Format View

There are no files associated with this item.

This item appears in the following Collection(s)