Jagiellonian University Repository

Odtrącona wyobraźnia : polska poezja zamiast surrealizmu

pcg.skipToMenu

Odtrącona wyobraźnia : polska poezja zamiast surrealizmu

Show full item record

dc.contributor.author Kornhauser, Jakub [SAP14011874] pl
dc.date.accessioned 2015-10-20T13:44:37Z
dc.date.available 2015-10-20T13:44:37Z
dc.date.issued 2010 pl
dc.identifier.uri http://ruj.uj.edu.pl/xmlui/handle/item/16230
dc.language pol pl
dc.rights Dodaję tylko opis bibliograficzny *
dc.rights.uri *
dc.title Odtrącona wyobraźnia : polska poezja zamiast surrealizmu pl
dc.title.alternative Shunned imagination : Polish poetry rejecting surrealism pl
dc.type JournalArticle pl
dc.description.physical [1-10] pl
dc.identifier.weblink http://www.polisemia.com.pl/numery-czasopisma/numer-4-2010-4/odtracona-wyobraznia-polska-poezja-zamiast-surrealizmu pl
dc.abstract.pl Głównym założeniem artykułu jest rewizja utartych, jak się wydaje, poglądów na temat obecności surrealizmu w polskiej poezji od lat 20. XX wieku. Punkt wyjścia do rozważań stanowi reinterpretacja samego pojęcia „surrealizm”, ze wskazaniem na jego niejednorodność i wielokierunkowość. Dla Autora, termin ten oznacza przede wszystkim swoistą technikę poetycką, czy szerzej – estetykę, wypływającą wprost z twórczości i pism teoretycznych francuskich poetów kubistycznych, Maxa Jacoba i Pierre’a Reverdy’ego. Technika ta, przywołana na przykładzie lokalnych i prywatnych praktyk poetyckich, obejmuje dzieła charakteryzujące się niejasnością, aurą oniryzmu, zawieszeniem logiki przyczyno-skutkowej, operujące absurdem i nierzadko czarnym humorem oraz przydające pierwszeństwo wyobraźni i swobodnym skojarzeniom w kreowaniu świata tesktowego. Artykuł jest w pewien sposób zapisem poszukiwań dzieł, które spełniałyby nowe kryteria surrealizmu, w zapomnianych nieco rejestrach literatury polskiej. Pierwiastki surrealistyczne zostają odnalezione w twórczości Anny Świrszczyńskiej, Jerzego Harasymowicza, a zwłaszcza Zbigniewa Herberta (prozy poetyckie ze zbioru „Hermes, pies i gwiazda”), Zbigniewa Macheja (w tomach „Smakosze, kochankowie i płatni mordercy”, „Trzeci brzeg”), Andrzeja Sosnowskiego („Nouvelles impressions d’Amerique”) i Adama Wiedemanna („Sceny łóżkowe”). Na podstawie gruntownej analizy powyższych utworów, hipotetycznie surrealistycznych, nie da się jednak przekonująco stwierdzić, że są one wynikiem głębszego namysłu nad surrealistyczną techniką poetycką. Punktem dojścia jest zatem potwierdzenie tezy o odtrąceniu przez polskich poetów wyobraźni jako podstawowego źródła twórczości. pl
dc.subject.pl surrealizm pl
dc.subject.pl polska poezja pl
dc.subject.pl awangarda pl
dc.subject.en surrealism pl
dc.subject.en Polish poetry pl
dc.subject.en avant-garde pl
dc.description.number 4 (4) pl
dc.description.publication 0,7 pl
dc.identifier.eissn 2082-3053 pl
dc.title.journal Polisemia pl
dc.title.volume Strategie awangardowe w poezji pl
dc.language.container pol pl
dc.date.accession 2015-04-07 pl
dc.participation Kornhauser, Jakub: 100%; pl
dc.affiliation Wydział Filologiczny : Instytut Filologii Romańskiej pl
dc.subtype Article pl


Files in this item

Files Size Format View

There are no files associated with this item.

This item appears in the following Collection(s)