Proces rozliczania winnych łamania praw człowieka w latach 1980-1992 w Salwadorze

master
dc.abstract.enTwelve years of civil war in El Salvador provoked a high level of violence. Claimed at least seventy five thousand lives, thousands of wounded and missing, hundreds of thousand has been forced to abandon their home or even the country. In spite of violence and massive human rights violations, until now the victims of domestic conflict in El Salvador and their families have not get any compensation for their pain and suffering. At the same time, the responsible for committing the crimes have not been prosecuted. Impunity was not an intention of conflict’s parties who signed in January of 1992 in Chapultepec the Peace Agreement. Quite the opposite, during the peace negotiations they find a prosecution and search of justice obligatory. Only then the forgiveness and reconciliation may occur. In order to achieve the purpose, under the auspices of ONU, the Commission on the Truth for El Salvador has been established. It was composed of three Members with a recognized authority, who fulfill the criteria of impartiality and duly searching. As a result of the investigation the Commission has presented the final report named From Madness to Hope: the 12-year war in El Salvador. The report described the acts of violence and contained the recommendations for El Salvadorian authorities. The Commission emphasized, among others, the need for radical reforms (including ones in legal procedure), and the obligation to investigate the violations of human rights. This kind of actions, as well as an implementation of efficient compensation system, and the relevant policy of historical memory executed on the governmental level, may finally contribute the truly reconciliation among the El Salvadorians.Unfortunately, only few days after the publication of the Commission’s report the National Assembly of El Salvador has approved the general amnesty act. It covered also the perpetrators of human rights violations, including crimes against humanity. That constituted a substantial obstacle for the victims and their families. The struggle for justice had to transfer to international level. Subsequent legal opinions of Inter-American Commission on Human Rights and rulings of IACHR confirm the general amnesty act to be contrary to the San José Convention. It is not be legally binding. Nonetheless, the prosecution of the responsible for human rights violations leaves a lot to be desired. Neither the sentences nor the penal investigations have been initiated. Against the actual perpetrators of crimes, as well as their superiors responsible for the decisions. But since 2009 when the FMLN took over the power, there is a hope that El Salvador will join the countries such as Argentina, Peru or the neighbouring Guatemala, where the perpetrators of human rights violations have been judged and condemned. Where even the representatives of regime authorities where obligated to stand trial.The intention of this thesis is to present the prosecution of responsible for human rights violations in El Salvador committed during the civil war. The author indicates the origins of the armed conflict and describes its crucial moments. The attention is focused on examples of human rights violations, as well as on the investigation of the Commission on the Truth for El Salvador, its findings and recommendation stipulated in the final report. Then the internal instruments applied by the government and the public reaction for its implementation is analyzed. In particular the permanent impunity provoked by the general amnesty act has been subject of many international instruments (economic as well as legal ones), and NGO’s activities. Finally the present tendencies in the area of prosecution is observed, such as symbolic gesture made by the President Mauricio Funes in January of 2012. The author analyzes the potential consequences of Inter-American Court of Human Rights sentence passed in October of 2012 in the case Massacres of El Mozote and nearby villages vs. El Salvador.pl
dc.abstract.plDwanaście lat wojny domowej w Salwadorze niosło za sobą niespotykaną falę przemocy. Siedemdziesiąt pięć tysięcy zabitych, tysiące rannych, zaginionych, setki tysięcy zmuszonych do opuszczenia swojego miejsca zamieszkania, w tym kraju. Mimo tak dużej skali przemocy i nagminnego łamania praw człowieka, do dziś ofiary wojny domowej oraz ich rodziny, nie doczekały się naprawienia krzywd oraz rozliczenia winnych naruszeń. Takiego stanu rzeczy nie planowano bynajmniej podpisując w styczniu 1992 r. w Chapultepec Porozumienia Pokojowe. Przeciwnie, wzajemne negocjacje przewidywały konieczność rozliczenia przeszłości, a dopiero po ustaleniu prawdy, wybaczenie i dalsze kroki ku pojednaniu narodowemu. W tym celu, przy wsparciu ONZ, powołano do życia Komisję Prawdy dla Salwadoru. W jej skład weszły osoby gwarantujące bezstronność i należyty przebieg prac. Efekt kilku miesięcy wnikliwych badań, Komisja Prawdy przedstawiła w raporcie, zatytułowanym De la Locura a la Esperanza: la guerra de los Doce Años en El Salvador. Oprócz opisu zdarzeń, zawierał on także wyraźne zalecenia kierowane do władz Salwadoru. Rekomendowano m.in. wprowadzenie gruntownych reform (w tym wymiaru sprawiedliwości) oraz przeprowadzenie postępowań karnych, w stosunku do osób, które dopuściły się ciężkich naruszeń praw człowieka. Takie działanie, jak również opracowanie systemu rekompensat dla poszkodowanych w konflikcie zbrojnym oraz odpowiednia polityka pamięci o ofiarach realizowana na szczeblu państwowym, może pozwolić w przyszłości na pojednanie narodowe. Niestety, zaledwie klika dni po opublikowaniu raportu Komisji Prawdy, Parlament Salwadoru przyjął bardzo szeroką ustawę amnestyjną. Formalnie, objęła ona swym zasięgiem również sprawców przestępstw godzących w prawa człowieka, w tym nawet zbrodni przeciw ludzkości. Przed ofiarami i rodzinami ofiar wojny domowej stanęła trudna do przeskoczenia przeszkoda. Walka o sprawiedliwość przenieść musiała się na szczebel międzynarodowy. Kolejne opinie oraz wyroki wydane odpowiednio przez Międzyamerykańską Komisję Praw Człowieka oraz Międzyamerykański Trybunał Praw Człowieka, wyraźnie wskazują na sprzeczność ustawy amnestyjnej, m.in. z Konwencją z San José. Jako taka, nie powinna być więc stosowana. Mimo to, do dziś proces rozliczania winnych łamania praw człowieka w Salwadorze pozostawia wiele do życzenia. Na chwilę obecną, nie doszło bowiem do wszczęcia, a tym bardziej osądzenia tych, którzy dopuszczali się brutalnych przestępstw. Zarówno sprawców faktycznych, jak i ich przełożonych, odpowiedzialnych za podejmowanie decyzji. Jednak po 2009 r., kiedy to doszło do przejęcia władzy przez FMLN, odżyła nadzieja na to, że niebawem Salwador dołączy do takich państw jak Argentyna, Peru czy nawet sąsiednia Gwatemala, gdzie oskarżono i skazano odpowiedzialnych za przestępstwa przeciwko podstawowym prawom człowieka. Gdzie przed sądem stanęli także najwyżsi przedstawiciele władz okresu represji. Niniejsza praca zawiera przedstawienie procesu rozliczania winnych przestępstw popełnionych podczas wojny domowej w Salwadorze. Autorka zwraca uwagę na źródła konfliktu zbrojnego oraz zwięźle przedstawia jego przebieg. Skupia uwagę głównie na przykładach łamania praw człowieka ludności cywilnej. Opisany został także przebieg prac powołanej przy wsparciu ONZ, Komisji Prawdy dla Salwadoru oraz finalne ustalenia i rekomendacje zawarte w jej raporcie. Poddano analizie również instrumenty zastosowane przez władze państwowe po ogłoszeniu raportu oraz reakcje opinii publicznej. Nadto omówiono przykładowe instrumenty międzynarodowe (polityczne, jak i prawne) oraz działania NGO. Pracę zamykają uwagi na temat aktualnych tendencji w procesie rozliczania winnych, jak choćby symboliczne gesty Prezydenta Mauricio Funesa ze stycznia 2012 r. Rozważone zostały również możliwe konsekwencje wyroku Międzyamerykańskiego Trybunału Praw Człowieka zapadłego jesienią 2012 r., w sprawie Masakry w El Mozote i okolicach vs. Salwador.pl
dc.affiliationWydział Studiów Międzynarodowych i Politycznychpl
dc.contributor.advisorKrzanowski, Andrzej - 129538 pl
dc.contributor.authorSkładowska, Joannapl
dc.contributor.departmentbycodeUJK/WSMPpl
dc.contributor.reviewerDerwich, Karol - 145309 pl
dc.contributor.reviewerKrzanowski, Andrzej - 129538 pl
dc.date.accessioned2020-07-24T15:55:59Z
dc.date.available2020-07-24T15:55:59Z
dc.date.submitted2013-06-20pl
dc.fieldofstudylatynoamerykanistykapl
dc.identifier.apddiploma-74585-57516pl
dc.identifier.projectAPD / Opl
dc.identifier.urihttps://ruj.uj.edu.pl/xmlui/handle/item/187413
dc.languagepolpl
dc.subject.enHuman Rights, Truth Commission, EL Salvadorpl
dc.subject.plPrawa Człowieka, Komisja Prawdy, Salwadorpl
dc.titleProces rozliczania winnych łamania praw człowieka w latach 1980-1992 w Salwadorzepl
dc.title.alternativeProsecution of responsible for Human Rights violations in the years 1980 - 1992 in El Salvadorpl
dc.typemasterpl
dspace.entity.typePublication
dc.abstract.enpl
Twelve years of civil war in El Salvador provoked a high level of violence. Claimed at least seventy five thousand lives, thousands of wounded and missing, hundreds of thousand has been forced to abandon their home or even the country. In spite of violence and massive human rights violations, until now the victims of domestic conflict in El Salvador and their families have not get any compensation for their pain and suffering. At the same time, the responsible for committing the crimes have not been prosecuted. Impunity was not an intention of conflict’s parties who signed in January of 1992 in Chapultepec the Peace Agreement. Quite the opposite, during the peace negotiations they find a prosecution and search of justice obligatory. Only then the forgiveness and reconciliation may occur. In order to achieve the purpose, under the auspices of ONU, the Commission on the Truth for El Salvador has been established. It was composed of three Members with a recognized authority, who fulfill the criteria of impartiality and duly searching. As a result of the investigation the Commission has presented the final report named From Madness to Hope: the 12-year war in El Salvador. The report described the acts of violence and contained the recommendations for El Salvadorian authorities. The Commission emphasized, among others, the need for radical reforms (including ones in legal procedure), and the obligation to investigate the violations of human rights. This kind of actions, as well as an implementation of efficient compensation system, and the relevant policy of historical memory executed on the governmental level, may finally contribute the truly reconciliation among the El Salvadorians.Unfortunately, only few days after the publication of the Commission’s report the National Assembly of El Salvador has approved the general amnesty act. It covered also the perpetrators of human rights violations, including crimes against humanity. That constituted a substantial obstacle for the victims and their families. The struggle for justice had to transfer to international level. Subsequent legal opinions of Inter-American Commission on Human Rights and rulings of IACHR confirm the general amnesty act to be contrary to the San José Convention. It is not be legally binding. Nonetheless, the prosecution of the responsible for human rights violations leaves a lot to be desired. Neither the sentences nor the penal investigations have been initiated. Against the actual perpetrators of crimes, as well as their superiors responsible for the decisions. But since 2009 when the FMLN took over the power, there is a hope that El Salvador will join the countries such as Argentina, Peru or the neighbouring Guatemala, where the perpetrators of human rights violations have been judged and condemned. Where even the representatives of regime authorities where obligated to stand trial.The intention of this thesis is to present the prosecution of responsible for human rights violations in El Salvador committed during the civil war. The author indicates the origins of the armed conflict and describes its crucial moments. The attention is focused on examples of human rights violations, as well as on the investigation of the Commission on the Truth for El Salvador, its findings and recommendation stipulated in the final report. Then the internal instruments applied by the government and the public reaction for its implementation is analyzed. In particular the permanent impunity provoked by the general amnesty act has been subject of many international instruments (economic as well as legal ones), and NGO’s activities. Finally the present tendencies in the area of prosecution is observed, such as symbolic gesture made by the President Mauricio Funes in January of 2012. The author analyzes the potential consequences of Inter-American Court of Human Rights sentence passed in October of 2012 in the case Massacres of El Mozote and nearby villages vs. El Salvador.
dc.abstract.plpl
Dwanaście lat wojny domowej w Salwadorze niosło za sobą niespotykaną falę przemocy. Siedemdziesiąt pięć tysięcy zabitych, tysiące rannych, zaginionych, setki tysięcy zmuszonych do opuszczenia swojego miejsca zamieszkania, w tym kraju. Mimo tak dużej skali przemocy i nagminnego łamania praw człowieka, do dziś ofiary wojny domowej oraz ich rodziny, nie doczekały się naprawienia krzywd oraz rozliczenia winnych naruszeń. Takiego stanu rzeczy nie planowano bynajmniej podpisując w styczniu 1992 r. w Chapultepec Porozumienia Pokojowe. Przeciwnie, wzajemne negocjacje przewidywały konieczność rozliczenia przeszłości, a dopiero po ustaleniu prawdy, wybaczenie i dalsze kroki ku pojednaniu narodowemu. W tym celu, przy wsparciu ONZ, powołano do życia Komisję Prawdy dla Salwadoru. W jej skład weszły osoby gwarantujące bezstronność i należyty przebieg prac. Efekt kilku miesięcy wnikliwych badań, Komisja Prawdy przedstawiła w raporcie, zatytułowanym De la Locura a la Esperanza: la guerra de los Doce Años en El Salvador. Oprócz opisu zdarzeń, zawierał on także wyraźne zalecenia kierowane do władz Salwadoru. Rekomendowano m.in. wprowadzenie gruntownych reform (w tym wymiaru sprawiedliwości) oraz przeprowadzenie postępowań karnych, w stosunku do osób, które dopuściły się ciężkich naruszeń praw człowieka. Takie działanie, jak również opracowanie systemu rekompensat dla poszkodowanych w konflikcie zbrojnym oraz odpowiednia polityka pamięci o ofiarach realizowana na szczeblu państwowym, może pozwolić w przyszłości na pojednanie narodowe. Niestety, zaledwie klika dni po opublikowaniu raportu Komisji Prawdy, Parlament Salwadoru przyjął bardzo szeroką ustawę amnestyjną. Formalnie, objęła ona swym zasięgiem również sprawców przestępstw godzących w prawa człowieka, w tym nawet zbrodni przeciw ludzkości. Przed ofiarami i rodzinami ofiar wojny domowej stanęła trudna do przeskoczenia przeszkoda. Walka o sprawiedliwość przenieść musiała się na szczebel międzynarodowy. Kolejne opinie oraz wyroki wydane odpowiednio przez Międzyamerykańską Komisję Praw Człowieka oraz Międzyamerykański Trybunał Praw Człowieka, wyraźnie wskazują na sprzeczność ustawy amnestyjnej, m.in. z Konwencją z San José. Jako taka, nie powinna być więc stosowana. Mimo to, do dziś proces rozliczania winnych łamania praw człowieka w Salwadorze pozostawia wiele do życzenia. Na chwilę obecną, nie doszło bowiem do wszczęcia, a tym bardziej osądzenia tych, którzy dopuszczali się brutalnych przestępstw. Zarówno sprawców faktycznych, jak i ich przełożonych, odpowiedzialnych za podejmowanie decyzji. Jednak po 2009 r., kiedy to doszło do przejęcia władzy przez FMLN, odżyła nadzieja na to, że niebawem Salwador dołączy do takich państw jak Argentyna, Peru czy nawet sąsiednia Gwatemala, gdzie oskarżono i skazano odpowiedzialnych za przestępstwa przeciwko podstawowym prawom człowieka. Gdzie przed sądem stanęli także najwyżsi przedstawiciele władz okresu represji. Niniejsza praca zawiera przedstawienie procesu rozliczania winnych przestępstw popełnionych podczas wojny domowej w Salwadorze. Autorka zwraca uwagę na źródła konfliktu zbrojnego oraz zwięźle przedstawia jego przebieg. Skupia uwagę głównie na przykładach łamania praw człowieka ludności cywilnej. Opisany został także przebieg prac powołanej przy wsparciu ONZ, Komisji Prawdy dla Salwadoru oraz finalne ustalenia i rekomendacje zawarte w jej raporcie. Poddano analizie również instrumenty zastosowane przez władze państwowe po ogłoszeniu raportu oraz reakcje opinii publicznej. Nadto omówiono przykładowe instrumenty międzynarodowe (polityczne, jak i prawne) oraz działania NGO. Pracę zamykają uwagi na temat aktualnych tendencji w procesie rozliczania winnych, jak choćby symboliczne gesty Prezydenta Mauricio Funesa ze stycznia 2012 r. Rozważone zostały również możliwe konsekwencje wyroku Międzyamerykańskiego Trybunału Praw Człowieka zapadłego jesienią 2012 r., w sprawie Masakry w El Mozote i okolicach vs. Salwador.
dc.affiliationpl
Wydział Studiów Międzynarodowych i Politycznych
dc.contributor.advisorpl
Krzanowski, Andrzej - 129538
dc.contributor.authorpl
Składowska, Joanna
dc.contributor.departmentbycodepl
UJK/WSMP
dc.contributor.reviewerpl
Derwich, Karol - 145309
dc.contributor.reviewerpl
Krzanowski, Andrzej - 129538
dc.date.accessioned
2020-07-24T15:55:59Z
dc.date.available
2020-07-24T15:55:59Z
dc.date.submittedpl
2013-06-20
dc.fieldofstudypl
latynoamerykanistyka
dc.identifier.apdpl
diploma-74585-57516
dc.identifier.projectpl
APD / O
dc.identifier.uri
https://ruj.uj.edu.pl/xmlui/handle/item/187413
dc.languagepl
pol
dc.subject.enpl
Human Rights, Truth Commission, EL Salvador
dc.subject.plpl
Prawa Człowieka, Komisja Prawdy, Salwador
dc.titlepl
Proces rozliczania winnych łamania praw człowieka w latach 1980-1992 w Salwadorze
dc.title.alternativepl
Prosecution of responsible for Human Rights violations in the years 1980 - 1992 in El Salvador
dc.typepl
master
dspace.entity.type
Publication

* The migration of download and view statistics prior to the date of April 8, 2024 is in progress.

Views
20
Views per month
Views per city
Poznan
5
Sławno
3
Katowice
2
Wroclaw
2
Dublin
1
Lublin
1
Szczecin
1
Warsaw
1

No access

No Thumbnail Available