Badanie transportu biernego imipraminy w obecności wybranych jonów metali

master
dc.abstract.enThe effectiveness of passive transport of imipramine hydrochloride (IMI) through a semipermeable membrane was evaluated in the presence of zinc(II), magnesium(II) and copper(II) ions. The experiment was performed for the following solutions: IMI, Zn2+, Zn2++IMI, Mg2+, Mg2++IMI, Cu2+, Cu2++IMI. The studies were conducted in dialysis single chambers filled with the tested solutions, capped with semipermeable membranes and immersed in physiological sodium chloride solutions. The dialysis chambers were incubated in Gastroel-2014 for 90 minutes at 37 ° C. During the experiment, samples were collected at appropriate times and analyzed. The concentrations of metal ions were determined by atomic absorption spectrometry, and spectrophotometry was used for the determination of imipramine hydrochloride concentrations.Statistical analysis was performed on concentrations of imipramine hydrochloride and metal ions obtained for samples taken after 90 minutes of experiment. Studies have shown that passive transport of imipramine hydrochloride was more effective when Cu(II) ion was added to the solution. Analysis of the concentrations of zinc(II), magnesium(II) and copper(II) that had been obtained in experiments conducted in the presence of imipramine hydrochloride revealed the following statistically significant differences ( p < 0,05): Zn(II)+ IMI vs Mg(II) + IMI and Cu(II) + IMI vs Mg(II) + IMI. The experiment made for solutions containing only metal ions showed that the concentration of Cu(II) ions was significantly lower than the concentrations of Zn(II) or Mg(II).Based on the obtained results, it can be concluded that the effectiveness of the passive transport of imipramine hydrochloride through the semipermeable membrane depends on the presence of metal ions used in the experiment.pl
dc.abstract.plDo oceny efektywności transportu biernego chlorowodorku imipraminy (IMI) przez błonę półprzepuszczalną w obecności wybranych jonów metali zastosowano jony cynku(II), magnezu(II) oraz miedzi(II). Eksperyment wykonano dla następujących roztworów: IMI, Zn2+, Zn2++IMI, Mg2+, Mg2++IMI, Cu2+, Cu2++IMI. Badania przeprowadzono w teflonowych naczynkach jednokomorowych, które wypełniono badanym roztworem, ograniczono błoną półprzepuszczalną i zanurzono w roztworze chlorku sodu o stężeniu fizjologicznym. Naczynka inkubowano w aparacie Gastroel- 2014 w ciągu 90 minut w temperaturze 37⁰C. W trakcie eksperymentu pobierano próbki roztworów po określonych czasach, a następnie poddawano je analizie. Stężenie jonów metali oznaczono techniką absorpcyjnej spektrometrii atomowej, a do oznaczenia chlorowodorku imipraminy zastosowano technikę spektrofotometryczną.Analizie statystycznej poddano stężenia chlorowodorku imipraminy i jonów metali otrzymane dla próbek pobranych po 90 minutach eksperymentu. W przeprowadzonych badaniach wykazano, że transport bierny chlorowodorku imipraminy był najbardziej efektywny w obecności jonów Cu(II). Analizując stężenia cynku(II), magnezu(II) i miedzi(II) otrzymane w eksperymentach prowadzonych w obecności chlorowodorku imipraminy wykazano następujące różnice istotne statystycznie ( p < 0,05): Zn(II)+IMI vs Mg(II)+IMI oraz Cu(II)+IMI vs Mg(II)+IMI. Eksperyment wykonany dla roztworów zawierających jedynie jony metali wykazał, iż stężenie jonów Cu(II) było znacząco niższe od stężeń jonów Zn(II) oraz Mg(II).Na podstawie uzyskanych wyników badań można stwierdzić, że efektywność transportu biernego chlorowodorku imipraminy poprzez błonę półprzepuszczalną zależy od obecności jonów metali, których użyto w eksperymencie.pl
dc.affiliationWydział Farmaceutycznypl
dc.areaobszar nauk medycznych, nauk o zdrowiu oraz nauk o kulturze fizycznejpl
dc.contributor.advisorKryczyk-Poprawa, Agatapl
dc.contributor.authorLinek, Marlenapl
dc.contributor.departmentbycodeUJK/WFOAM2pl
dc.contributor.reviewerKryczyk-Poprawa, Agatapl
dc.contributor.reviewerOpoka, Włodzimierz - 133040 pl
dc.date.accessioned2020-07-27T04:44:08Z
dc.date.available2020-07-27T04:44:08Z
dc.date.submitted2017-07-07pl
dc.fieldofstudyfarmacjapl
dc.identifier.apddiploma-112201-162445pl
dc.identifier.projectAPD / Opl
dc.identifier.urihttps://ruj.uj.edu.pl/xmlui/handle/item/217839
dc.languagepolpl
dc.subject.enpassive transport, imipramine hydrochloride, metal ions, atomic absorption spectrometry, spectrophotometrypl
dc.subject.pltransport bierny, chlorowodorek imipraminy, jony metali, atomowa spektrometria absorpcyjna, spektrofotometriapl
dc.titleBadanie transportu biernego imipraminy w obecności wybranych jonów metalipl
dc.title.alternativeStudy on passive transport of imipramine in presence of selected metal ionspl
dc.typemasterpl
dspace.entity.typePublication
dc.abstract.enpl
The effectiveness of passive transport of imipramine hydrochloride (IMI) through a semipermeable membrane was evaluated in the presence of zinc(II), magnesium(II) and copper(II) ions. The experiment was performed for the following solutions: IMI, Zn2+, Zn2++IMI, Mg2+, Mg2++IMI, Cu2+, Cu2++IMI. The studies were conducted in dialysis single chambers filled with the tested solutions, capped with semipermeable membranes and immersed in physiological sodium chloride solutions. The dialysis chambers were incubated in Gastroel-2014 for 90 minutes at 37 ° C. During the experiment, samples were collected at appropriate times and analyzed. The concentrations of metal ions were determined by atomic absorption spectrometry, and spectrophotometry was used for the determination of imipramine hydrochloride concentrations.Statistical analysis was performed on concentrations of imipramine hydrochloride and metal ions obtained for samples taken after 90 minutes of experiment. Studies have shown that passive transport of imipramine hydrochloride was more effective when Cu(II) ion was added to the solution. Analysis of the concentrations of zinc(II), magnesium(II) and copper(II) that had been obtained in experiments conducted in the presence of imipramine hydrochloride revealed the following statistically significant differences ( p < 0,05): Zn(II)+ IMI vs Mg(II) + IMI and Cu(II) + IMI vs Mg(II) + IMI. The experiment made for solutions containing only metal ions showed that the concentration of Cu(II) ions was significantly lower than the concentrations of Zn(II) or Mg(II).Based on the obtained results, it can be concluded that the effectiveness of the passive transport of imipramine hydrochloride through the semipermeable membrane depends on the presence of metal ions used in the experiment.
dc.abstract.plpl
Do oceny efektywności transportu biernego chlorowodorku imipraminy (IMI) przez błonę półprzepuszczalną w obecności wybranych jonów metali zastosowano jony cynku(II), magnezu(II) oraz miedzi(II). Eksperyment wykonano dla następujących roztworów: IMI, Zn2+, Zn2++IMI, Mg2+, Mg2++IMI, Cu2+, Cu2++IMI. Badania przeprowadzono w teflonowych naczynkach jednokomorowych, które wypełniono badanym roztworem, ograniczono błoną półprzepuszczalną i zanurzono w roztworze chlorku sodu o stężeniu fizjologicznym. Naczynka inkubowano w aparacie Gastroel- 2014 w ciągu 90 minut w temperaturze 37⁰C. W trakcie eksperymentu pobierano próbki roztworów po określonych czasach, a następnie poddawano je analizie. Stężenie jonów metali oznaczono techniką absorpcyjnej spektrometrii atomowej, a do oznaczenia chlorowodorku imipraminy zastosowano technikę spektrofotometryczną.Analizie statystycznej poddano stężenia chlorowodorku imipraminy i jonów metali otrzymane dla próbek pobranych po 90 minutach eksperymentu. W przeprowadzonych badaniach wykazano, że transport bierny chlorowodorku imipraminy był najbardziej efektywny w obecności jonów Cu(II). Analizując stężenia cynku(II), magnezu(II) i miedzi(II) otrzymane w eksperymentach prowadzonych w obecności chlorowodorku imipraminy wykazano następujące różnice istotne statystycznie ( p < 0,05): Zn(II)+IMI vs Mg(II)+IMI oraz Cu(II)+IMI vs Mg(II)+IMI. Eksperyment wykonany dla roztworów zawierających jedynie jony metali wykazał, iż stężenie jonów Cu(II) było znacząco niższe od stężeń jonów Zn(II) oraz Mg(II).Na podstawie uzyskanych wyników badań można stwierdzić, że efektywność transportu biernego chlorowodorku imipraminy poprzez błonę półprzepuszczalną zależy od obecności jonów metali, których użyto w eksperymencie.
dc.affiliationpl
Wydział Farmaceutyczny
dc.areapl
obszar nauk medycznych, nauk o zdrowiu oraz nauk o kulturze fizycznej
dc.contributor.advisorpl
Kryczyk-Poprawa, Agata
dc.contributor.authorpl
Linek, Marlena
dc.contributor.departmentbycodepl
UJK/WFOAM2
dc.contributor.reviewerpl
Kryczyk-Poprawa, Agata
dc.contributor.reviewerpl
Opoka, Włodzimierz - 133040
dc.date.accessioned
2020-07-27T04:44:08Z
dc.date.available
2020-07-27T04:44:08Z
dc.date.submittedpl
2017-07-07
dc.fieldofstudypl
farmacja
dc.identifier.apdpl
diploma-112201-162445
dc.identifier.projectpl
APD / O
dc.identifier.uri
https://ruj.uj.edu.pl/xmlui/handle/item/217839
dc.languagepl
pol
dc.subject.enpl
passive transport, imipramine hydrochloride, metal ions, atomic absorption spectrometry, spectrophotometry
dc.subject.plpl
transport bierny, chlorowodorek imipraminy, jony metali, atomowa spektrometria absorpcyjna, spektrofotometria
dc.titlepl
Badanie transportu biernego imipraminy w obecności wybranych jonów metali
dc.title.alternativepl
Study on passive transport of imipramine in presence of selected metal ions
dc.typepl
master
dspace.entity.type
Publication
Affiliations

* The migration of download and view statistics prior to the date of April 8, 2024 is in progress.

Views
3
Views per month
Views per city
Wroclaw
2
Dublin
1

No access

No Thumbnail Available