Из заметок о тоталитарной поэтике ("Песня о Москве" Виктора Гусева)

2014
book section
article
dc.abstract.enIn the thirties, forties and fifties of the XXth century born hymnography of Moscow – a series of poems, which the authors use the classical poetic hymn not so much as to praise "the world's capital city of the first state of the victorious proletariat", but in order to incorporate the totalitarian model of the world – pseudo sacral, yet extremely utopian model, which is an expression of a truly narcotic socialist dream. The article is an attempt to analyze the key measures and often poetic tricks used by the creators of contemporary hymns – carefree waltz rhythm, the narrative in the first person plural (we), fixed epithets (простой народ, веселая толпа), euphemisms (instead любимый друг). Moscow appears in that artificial convention as a place of endless wonderful holidays – bizarre carnival awry, officially approved: instead of obscenity and cheerful relativity reigns a fully decent serious hilarity.pl
dc.abstract.otherВ тридцатые, сороковые и пятидесятые годы ХХ века в русской литературе появилась московская гимнография – серия стихов, авторы которых используют классическую поэтику гимна не столько для того, чтобы восхвалять "столицу первого в мире государства победившего пролетариата", сколько для того, чтобы воплотить в слово тоталитарную модель мира – модель псевдосакральную, но в то же время крайне утопическую, являющуюся выражением поистине наркотического socialist dream. Статья представляет из себя попытку проанализировать основные поэтические средства и приемы, которыми часто пользовались создатели соцреалистических гимнов – ритмику беззаботного вальса, повествование от первого лица множественного числа (мы), постоянные эпитеты (простой народ, веселая толпа), эвфемизмы (друг вместо любимый). Москва в этой конвенции выступает как место бесконечного чудесного праздника – причудливого, официально одобренного карнавала наизнанку: вместо непристойности и веселой относительности здесь царит вполне приличное и даже серьезное веселье.pl
dc.abstract.plW latach trzydziestych, czterdziestych i pięćdziesiątych ubiegłego stulecia rodzi się moskiewska hymnografia – szereg utworów poetyckich, których autorzy wykorzystują klasyczną poetykę hymnu nie tyle po co by chwalić „stolicę pierwszego w świecie państwa zwycięskiego proletariatu”, lecz po to by wcielić w słowo totalitarny model świata – model pseudosakralny, a zarazem skrajnie utopijny, stanowiący wyraz iście narkotycznego socialist dream. Artykuł stanowi próbę analizy najważniejszych środków i chwytów poetyckich często używanych przez twórców ówczesnych hymnów – rytmikę beztroskiego walca, narrację w pierwszej osobie liczby mnogiej (my), stałe epitety (простой народ, веселая толпа), eufemizmy (друг zamiast любимый). Moskwa jawi się w tej konwencji jako miejsce niekończącego się cudownego święta – kuriozalnego karnawału na opak, oficjalnie zatwierdzonego: zamiast sprośności i wesołej względności króluje w nim w pełni przyzwoita poważna wesołość.pl
dc.affiliationWydział Filologiczny : Instytut Filologii Wschodniosłowiańskiejpl
dc.contributor.authorSzczukin, Wasilij - 132221 pl
dc.contributor.editorGreń-Kulesza, Jolantapl
dc.contributor.institutionUniwersytet Opolskipl
dc.date.accessioned2015-03-10T09:46:25Z
dc.date.available2015-03-10T09:46:25Z
dc.date.issued2014pl
dc.description.physical93-100pl
dc.description.publication0,4pl
dc.identifier.isbn978-83-7395-617-9pl
dc.identifier.urihttp://ruj.uj.edu.pl/xmlui/handle/item/3643
dc.languagepolpl
dc.language.containerpolpl
dc.pubinfoOpole : Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiegopl
dc.rights.licencebez licencji
dc.subject.enculture totalitarianpl
dc.subject.ensocialist realismpl
dc.subject.enpoeticspl
dc.subject.enhymnographypl
dc.subject.enutopiapl
dc.subject.enRussian literature of the twentieth centurypl
dc.subject.enViktor Gusevpl
dc.subject.otherтоталитарная культураpl
dc.subject.otherсоциалистический реализмpl
dc.subject.otherпоэтикаpl
dc.subject.otherгимнографияpl
dc.subject.otherутопияpl
dc.subject.otherрусская литература ХХ векаpl
dc.subject.otherВиктор Гусевpl
dc.subject.plkultura totalitarnapl
dc.subject.plrealizm socjalistycznypl
dc.subject.plpoetykapl
dc.subject.plhymnografiapl
dc.subject.plutopiapl
dc.subject.plliteratura rosyjska XX wiekupl
dc.subject.plWiktor Gusiewpl
dc.subtypeArticlepl
dc.titleИз заметок о тоталитарной поэтике ("Песня о Москве" Виктора Гусева)pl
dc.title.alternativeIz zametok o totalitarnoj poètike ("Pesnâ o Moskve" Viktora Guseva)pl
dc.title.alternativeA few comments on the poetics of totalitarian (Viktor Gusev’s Song of Moscow)pl
dc.title.containerLiteratury słowiańskie w kręgu tradycji kulturowych : księga poświęcona pamięci profesor Aleksandry Wieczorekpl
dc.typeBookSectionpl
dspace.entity.typePublication
dc.abstract.enpl
In the thirties, forties and fifties of the XXth century born hymnography of Moscow – a series of poems, which the authors use the classical poetic hymn not so much as to praise "the world's capital city of the first state of the victorious proletariat", but in order to incorporate the totalitarian model of the world – pseudo sacral, yet extremely utopian model, which is an expression of a truly narcotic socialist dream. The article is an attempt to analyze the key measures and often poetic tricks used by the creators of contemporary hymns – carefree waltz rhythm, the narrative in the first person plural (we), fixed epithets (простой народ, веселая толпа), euphemisms (instead любимый друг). Moscow appears in that artificial convention as a place of endless wonderful holidays – bizarre carnival awry, officially approved: instead of obscenity and cheerful relativity reigns a fully decent serious hilarity.
dc.abstract.otherpl
В тридцатые, сороковые и пятидесятые годы ХХ века в русской литературе появилась московская гимнография – серия стихов, авторы которых используют классическую поэтику гимна не столько для того, чтобы восхвалять "столицу первого в мире государства победившего пролетариата", сколько для того, чтобы воплотить в слово тоталитарную модель мира – модель псевдосакральную, но в то же время крайне утопическую, являющуюся выражением поистине наркотического socialist dream. Статья представляет из себя попытку проанализировать основные поэтические средства и приемы, которыми часто пользовались создатели соцреалистических гимнов – ритмику беззаботного вальса, повествование от первого лица множественного числа (мы), постоянные эпитеты (простой народ, веселая толпа), эвфемизмы (друг вместо любимый). Москва в этой конвенции выступает как место бесконечного чудесного праздника – причудливого, официально одобренного карнавала наизнанку: вместо непристойности и веселой относительности здесь царит вполне приличное и даже серьезное веселье.
dc.abstract.plpl
W latach trzydziestych, czterdziestych i pięćdziesiątych ubiegłego stulecia rodzi się moskiewska hymnografia – szereg utworów poetyckich, których autorzy wykorzystują klasyczną poetykę hymnu nie tyle po co by chwalić „stolicę pierwszego w świecie państwa zwycięskiego proletariatu”, lecz po to by wcielić w słowo totalitarny model świata – model pseudosakralny, a zarazem skrajnie utopijny, stanowiący wyraz iście narkotycznego socialist dream. Artykuł stanowi próbę analizy najważniejszych środków i chwytów poetyckich często używanych przez twórców ówczesnych hymnów – rytmikę beztroskiego walca, narrację w pierwszej osobie liczby mnogiej (my), stałe epitety (простой народ, веселая толпа), eufemizmy (друг zamiast любимый). Moskwa jawi się w tej konwencji jako miejsce niekończącego się cudownego święta – kuriozalnego karnawału na opak, oficjalnie zatwierdzonego: zamiast sprośności i wesołej względności króluje w nim w pełni przyzwoita poważna wesołość.
dc.affiliationpl
Wydział Filologiczny : Instytut Filologii Wschodniosłowiańskiej
dc.contributor.authorpl
Szczukin, Wasilij - 132221
dc.contributor.editorpl
Greń-Kulesza, Jolanta
dc.contributor.institutionpl
Uniwersytet Opolski
dc.date.accessioned
2015-03-10T09:46:25Z
dc.date.available
2015-03-10T09:46:25Z
dc.date.issuedpl
2014
dc.description.physicalpl
93-100
dc.description.publicationpl
0,4
dc.identifier.isbnpl
978-83-7395-617-9
dc.identifier.uri
http://ruj.uj.edu.pl/xmlui/handle/item/3643
dc.languagepl
pol
dc.language.containerpl
pol
dc.pubinfopl
Opole : Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego
dc.rights.licence
bez licencji
dc.subject.enpl
culture totalitarian
dc.subject.enpl
socialist realism
dc.subject.enpl
poetics
dc.subject.enpl
hymnography
dc.subject.enpl
utopia
dc.subject.enpl
Russian literature of the twentieth century
dc.subject.enpl
Viktor Gusev
dc.subject.otherpl
тоталитарная культура
dc.subject.otherpl
социалистический реализм
dc.subject.otherpl
поэтика
dc.subject.otherpl
гимнография
dc.subject.otherpl
утопия
dc.subject.otherpl
русская литература ХХ века
dc.subject.otherpl
Виктор Гусев
dc.subject.plpl
kultura totalitarna
dc.subject.plpl
realizm socjalistyczny
dc.subject.plpl
poetyka
dc.subject.plpl
hymnografia
dc.subject.plpl
utopia
dc.subject.plpl
literatura rosyjska XX wieku
dc.subject.plpl
Wiktor Gusiew
dc.subtypepl
Article
dc.titlepl
Из заметок о тоталитарной поэтике ("Песня о Москве" Виктора Гусева)
dc.title.alternativepl
Iz zametok o totalitarnoj poètike ("Pesnâ o Moskve" Viktora Guseva)
dc.title.alternativepl
A few comments on the poetics of totalitarian (Viktor Gusev’s Song of Moscow)
dc.title.containerpl
Literatury słowiańskie w kręgu tradycji kulturowych : księga poświęcona pamięci profesor Aleksandry Wieczorek
dc.typepl
BookSection
dspace.entity.type
Publication

* The migration of download and view statistics prior to the date of April 8, 2024 is in progress.

Views
2
Views per month
Views per city
Shanghai
1

No access

No Thumbnail Available