Teatralne kino Alaina Resnais

2014
journal article
article
dc.abstract.plAlain Resnais był teatromanem i nic dziwnego, że już w Hiroszimie, mojej miłości (1959) zwracała uwagę nienaturalna deklamacja aktorów, a w Zeszłego roku w Marienbadzie (1961) - cytaty teatralne. Jednak dopiero od połowy lat 80. poetyka spektaklu teatralnego wyszła w jego filmach na plan pierwszy. Z jednej strony był y to adaptacje sztuk angielskiego dramaturga Alana Ayckbourna Palić/Nie palić (1993) i Prywatne lęki w miejscach publicznych (2006), z drugiej – czyste inscenizacje przedstawień scenicznych, pomijające nawet fazę scenariusza: Mélo (1986) Henry’ego Bernsteina oraz operetka André Barde’a i Maurice’a Yvaina Tylko nie w usta (2003). Uwieńczeniem tych poszukiwań są dwa ostatnie filmy reżysera – Jeszcze nic nie widzieliście (2012, wg Jeana Anouilha) oraz Kochać, pić i śpiewać (2013, wg Ayckbourna) – łączące powyższe cechy i dodające jeszcze temat nowy: przenikanie się teatru i życia na przykładzie biografii aktorów. Lubelski podejmuje próbę usystematyzowania form obecności teatru w kinie Alaina Resnais oraz refleksję nad ich związkiem z poetyką kina.pl
dc.affiliationWydział Zarządzania i Komunikacji Społecznej : Instytut Sztuk Audiowizualnychpl
dc.contributor.authorLubelski, Tadeusz - 130027 pl
dc.date.accessioned2015-03-10T07:31:36Z
dc.date.available2015-03-10T07:31:36Z
dc.date.issued2014pl
dc.description.additionalBibliogr. s. 82pl
dc.description.number87-88pl
dc.description.physical70-82pl
dc.description.publication0,65pl
dc.description.volume36pl
dc.identifier.issn0452-9502pl
dc.identifier.urihttp://ruj.uj.edu.pl/xmlui/handle/item/3632
dc.languagepolpl
dc.language.containerpolpl
dc.rights.licencebez licencji
dc.subtypeArticlepl
dc.titleTeatralne kino Alaina Resnaispl
dc.title.alternativeAlain Resnais' theatrical cinemapl
dc.title.journalKwartalnik Filmowypl
dc.title.volumeFilm i teatrpl
dc.typeJournalArticlepl
dspace.entity.typePublication
dc.abstract.plpl
Alain Resnais był teatromanem i nic dziwnego, że już w Hiroszimie, mojej miłości (1959) zwracała uwagę nienaturalna deklamacja aktorów, a w Zeszłego roku w Marienbadzie (1961) - cytaty teatralne. Jednak dopiero od połowy lat 80. poetyka spektaklu teatralnego wyszła w jego filmach na plan pierwszy. Z jednej strony był y to adaptacje sztuk angielskiego dramaturga Alana Ayckbourna Palić/Nie palić (1993) i Prywatne lęki w miejscach publicznych (2006), z drugiej – czyste inscenizacje przedstawień scenicznych, pomijające nawet fazę scenariusza: Mélo (1986) Henry’ego Bernsteina oraz operetka André Barde’a i Maurice’a Yvaina Tylko nie w usta (2003). Uwieńczeniem tych poszukiwań są dwa ostatnie filmy reżysera – Jeszcze nic nie widzieliście (2012, wg Jeana Anouilha) oraz Kochać, pić i śpiewać (2013, wg Ayckbourna) – łączące powyższe cechy i dodające jeszcze temat nowy: przenikanie się teatru i życia na przykładzie biografii aktorów. Lubelski podejmuje próbę usystematyzowania form obecności teatru w kinie Alaina Resnais oraz refleksję nad ich związkiem z poetyką kina.
dc.affiliationpl
Wydział Zarządzania i Komunikacji Społecznej : Instytut Sztuk Audiowizualnych
dc.contributor.authorpl
Lubelski, Tadeusz - 130027
dc.date.accessioned
2015-03-10T07:31:36Z
dc.date.available
2015-03-10T07:31:36Z
dc.date.issuedpl
2014
dc.description.additionalpl
Bibliogr. s. 82
dc.description.numberpl
87-88
dc.description.physicalpl
70-82
dc.description.publicationpl
0,65
dc.description.volumepl
36
dc.identifier.issnpl
0452-9502
dc.identifier.uri
http://ruj.uj.edu.pl/xmlui/handle/item/3632
dc.languagepl
pol
dc.language.containerpl
pol
dc.rights.licence
bez licencji
dc.subtypepl
Article
dc.titlepl
Teatralne kino Alaina Resnais
dc.title.alternativepl
Alain Resnais' theatrical cinema
dc.title.journalpl
Kwartalnik Filmowy
dc.title.volumepl
Film i teatr
dc.typepl
JournalArticle
dspace.entity.type
Publication
Affiliations

* The migration of download and view statistics prior to the date of April 8, 2024 is in progress.

Views
3
Views per month
Views per city
Krakow
2

No access

No Thumbnail Available